Nieuwe techniek om belichting filmscène aan te passen zonder nieuwe opnames

Standaard

UHasselt-informaticus Jeroen Put heeft een algoritme ontwikkeld waarmee een regisseur de belichting en het materiaal van objecten in een filmscène zal kunnen aanpassen zónder opnieuw te moeten filmen. Het doctoraatsonderzoek (onder het promotorschap van prof. dr. Philippe Bekaert) maakte deel uit van een Europees project (‘Scene’, voor de filmindustrie) en kreeg ook steun van het Agentschap Innoveren en Ondernemen (VLAIO).

De juiste kleur van een object bepalen, is vaak geen sinecure. “Licht beïnvloedt de manier waarop mensen of camera’s de dingen zien. Zo is een witte ballon onder felrood licht niet te onderscheiden van een rode ballon onder wit licht”, zegt Jeroen Put, verbonden aan onderzoeksinstituut EDM (Expertisecentrum voor Digitale Media). Het fenomeen –lighting-texture ambiguity – kwam niet zo lang geleden volop onder de aandacht dankzij ‘de foto met de jurk’. “Mensen werden er bijna gek van dat ze er maar niet in slaagden om uit te maken welke kleur die jurk nu had – blauw-zwart of goud-wit.”

3D-modellen

In de filmwereld proberen regisseurs belichting in een scène achteraf bij te sturen via special effects – relighting in het jargon. Voor zijn doctoraat zocht de informaticus naar een manier om dat proces sterk te vereenvoudigen. “Hoe een object er concreet komt uit te zien, hangt af van factoren als geometrie, licht en materiaal”, zegt Jeroen Put. Hij ontwikkelde een algoritme en gaf zo extra informatie over een filmscène (aard van het materiaal, positie van het licht…) in een computerprogramma in. “Dankzij die info kan je objecten, materialen en belichting in een tafereel accurater gaan identificeren. Je hebt dus letterlijk en figuurlijk een beter zicht op de manier waarop zulke factoren bepalen hoe een object eruit komt te zien.”

Dat leidt er dan weer toe dat je ook op een betrouwbaardere manier beter belichte 3D-modellen van (echte en virtuele) objecten of personages kan maken en achteraf toevoegen. “Met de bestaande technieken kan je die factoren niet goed onderscheiden, waardoor je vaak vervormde 3D-modellen van objecten of personages krijgt – met stukken die bijvoorbeeld platgedrukt of zelfs afwezig zijn.”

Voordelen

De nieuwe techniek biedt twee voordelen. Jeroen Put: “Om te beginnen moet je een bepaalde scène niet meer opnieuw en opnieuw gaan filmen omdat je wil variëren met belichting. Je hebt minder opnamen en, dus, minder kosten.” Daarnaast kan je dankzij deze nieuwe relighting-techniek apart gefilmde personages of objecten naadloos in 3D integreren in een eerder of later gefilmde achtergrond. “Daarvoor moet je schaduwen en subtiele lichtreflecties van de omgeving op het object – en omgekeerd – kunnen berekenen. En dat kan alleen als je materiaaleigenschappen en belichting plausibel reconstrueert.”

De volgende stap is nu om deze nieuwe techniek verder te verfijnen. “Te denken valt aan artificiële intelligentie. Of de computer te ‘leren’ bepaalde materialen zoals metaal, plastic, leer… in een scène op voorhand te herkennen. Op die manier kan je een aantal kleurencombinaties al uitsluiten en wordt onze schattingsmethode nóg accurater”, aldus de onderzoeker.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s